Rechtbank: veehouder beschikt niet over feitelijke beschikkingsmacht

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank oordeelde dat RVO dit terecht had vastgesteld. Hoewel sprake was van een geldige juridische titel, bleek niet dat de melkveehouder in de praktijk in staat was het teelt- en bemestingsplan op elkaar af te stemmen en deze plannen in samenhang te realiseren.

In de pachtovereenkomst waren namelijk voorwaarden opgenomen die het landbouwkundig gebruik van het perceel in hoge mate begrensden. Het perceel mocht bijvoorbeeld niet worden bemest. Daarnaast was onbeperkt weiden alleen toegestaan in de wintermaanden en mocht het grasland niet worden gescheurd, gefreesd of heringezaaid.

Beperkingen doorslaggevend

Volgens de rechtbank kon de melkveehouder door deze beperkingen het perceel niet naar eigen inzicht gebruiken. Daarmee ontbrak de feitelijke beschikkingsmacht over het perceel.

De omstandigheid dat de voorwaarden uitsluitend waren opgenomen om de subsidie voor agrarisch natuurbeheer te behouden, veranderde dit oordeel niet. De melkveehouder kon zich namelijk niet onttrekken aan deze voorwaarden. Anders dan een landbouwer die een perceel in juridisch eigendom heeft, had hij niet de vrije keuze om het agrarisch gebruik al dan niet te beperken vanwege subsidievoorwaarden voor agrarisch natuurbeheer.

Conclusie

De rechtbank bevestigde dat voor het vaststellen van feitelijke beschikkingsmacht niet alleen wordt gekeken naar de juridische titel, maar ook naar de mate waarin een landbouwer daadwerkelijk invloed kan uitoefenen op het gebruik van een perceel. In dit geval waren de gebruiksbeperkingen dusdanig verstrekkend dat geen sprake was van feitelijke beschikkingsmacht.