Loonopschorting of loonstopzetting?

Wellicht kent u de situatie. Een werknemer is langdurig ziek en ondanks de afspraak dat hij u op de hoogte zal houden over de voortgang, verneemt u op een gegeven moment niets meer of hij komt niet opdagen bij de afspraak met de arbo-dienst. In dat geval is de vraag of u de loonbetaling mag opschorten of stopzetten. Het onderscheid is grofweg als volgt: loonopschorting is een drukmiddel en loonstopzetting een sanctie.

Loonopschorting kunt u als drukmiddel inzetten wanneer een zieke werknemer niet voldoet aan zijn controleverplichtingen. Hij verschijnt bijvoorbeeld niet bij de afspraak met de arbo-dienst. Verschijnt hij bij de nieuwe afspraak wel, dan dient het loon met terugwerkende kracht te worden uitbetaald. Voldoet een werknemer echter niet aan zijn reïntegratieverplichtingen, hij weigert bijvoorbeeld vervangende werkzaamheden te verrichten of mee te werken aan het opstellen van een Plan van Aanpak, dan kunt u de loonbetaling stopzetten. Verleent de werknemer vervolgens toch nog zijn medewerking aan de reïntegratie, dan dient de loonstop opgeheven te worden, maar niet met terugwerkende kracht.

Het toepassen van een loonopschorting of een loonstopzetting moet zo spoedig als mogelijk aan de werknemer meegedeeld worden met vermelding van de reden. Wij adviseren u dit per aangetekende brief te doen. De werknemer krijgt zo de gelegenheid om tijdig maatregelen te treffen. In de praktijk komt het in de hierboven beschreven situaties wel eens voor dat een werkgever ziektedagen ongevraagd omzet in vakantiedagen. Deze sanctie is echter niet toegestaan. Zeker niet als het gaat om wettelijke vakantiedagen. Een dergelijke sanctie zal op verzoek van de werknemer gecorrigeerd moeten worden. Loonstopzetting met terugwerkende kracht is vervolgens niet meer mogelijk.